Ik schilder beelden die ik vind in kranten, magazines, het internet tot zelfs de schoendoos bij mijn mama waar oude, vergeelde zwart wit familiefoto’s in bewaard blijven.

Mijn schilderijen bevatten dan ook dikwijls elementen van foto’s die reeds een leven achter zich hebben en de littekens van de tijd dragen.

Soms inverteer ik mijn analoge foto’s om ze dan met cyanografie, een techniek die me enorm boeit, nieuw leven in te blazen. Deze “nieuwe” beelden gebruik ik dan als basis voor mijn olieverfschilderijen. Vandaar ook de vele blauwtinten in mijn werken wat mij de mogelijkheid biedt om hiermee tot de essentie van schaduw en licht te komen en zo de beelden een zekere zachtheid en melancholie te geven.

Soms bevatten mijn schilderijen een zeker onbehagen maar altijd laat ik de mogelijkheid van de kijker zelf een deel van het verhaal in te vullen.

 

Mijn schilderijen maak ik steeds in olieverf.